Manoj Kamat
पावस घसघसतालो
रोयणींक
येताली जाग
मातयेच्या गर्भांतल्यान
अळमीं
काडटालीं माग
कळे जल्मताले
बोंगे जाताले हळूच
आनी सत्री जावचे आदींच
नाच्च जाताले
मनशाचे जागेन
दोळे पारखीताले
नदरो तरशेताल्यो
सोरपाची जाग घेत
धवेफुल्ल कळे
बोंगेताले रोयणी हांडीर
मुयांचे काम
सोरपाचें नांव
रोयणीचो गड
सोरपाची नड
मनीस काळ
मातयेंतली नाळ
बुड्डून काडीत
सगळी गाळ
एक तरीं
साणचें आसलें
फुडल्या वर्साक
सोडचें आसलें !
विचार मनांत दाटिल्ले
रानावरी मातिल्ले
जिबेक मात आयिल्ली धार
रुचीमुखार जाल्ले गार
हेच विचार
रूच म्हजी भागूंक जाय
तरीं फुडल्या वर्साक
रावूंक जाय
धादोस जावंक जाय
अधाशीपण सोंपोवन !
कविता संग्रह : आत्म – ब्रह्म
By Manoj N. Kamat
